Προφήτης Ιεζεκιήλ

Το 597 π.Χ., ο Ιεζεκιήλ, ιερέας από την Ιερουσαλήμ και γιος του Μπουζί, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα του. Οι Βαβυλώνιοι, υπό τον Ναβουχοδονόσορα Β΄, είχαν καταλάβει την Ιερουσαλήμ. Έδιωξαν τον βασιλιά Ιωακείμ και μεγάλο μέρος της ιουδαϊκής ελίτ. Ο Ιεζεκιήλ ήταν ανάμεσα στους εξόριστους. Τον πήγαν στη Βαβυλωνία. Εγκαταστάθηκε στην περιοχή Τελ Αβίβ κοντά στον ποταμό Χεβάρ, ένα αρδευτικό κανάλι νοτιοανατολικά της Βαβυλώνας.
Πέντε χρόνια μετά την εξορία του, περίπου το 593 π.Χ., ο Ιεζεκιήλ άρχισε το προφητικό του έργο. Οι πρώτες προφητείες του αφορούσαν την επερχόμενη καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Έδωσε έμφαση στις αιτίες αυτής της καταστροφής: την ειδωλολατρία και την κοινωνική αδικία που επικρατούσαν στον λαό του Ιούδα. Χρησιμοποίησε συμβολικές πράξεις για να μεταφέρει τα μηνύματά του. Ξάπλωσε για μέρες στο πλευρό του. Ξύρισε το κεφάλι του. Έφαγε μολυσμένο ψωμί. Αυτές οι πράξεις απεικόνιζαν τη σκληρή πραγματικότητα στην οποία θα ζούσαν οι συμπατριώτες του.
Η προφητική του δραστηριότητα συνεχίστηκε για περισσότερα από είκοσι χρόνια, τουλάχιστον μέχρι το 571 π.Χ. Οι μεταγενέστερες προφητείες του στράφηκαν προς την ελπίδα και την αποκατάσταση. Μίλησε για την αναγέννηση του λαού του Ισραήλ. Παρουσίασε το όραμα ενός νέου Ναού ακριβών διαστάσεων. Περιέγραψε ένα ποτάμι που έρεε από αυτόν τον Ναό, φέρνοντας ζωή και αναγέννηση. Ο Ιεζεκιήλ ήταν σύγχρονος με τον Προφήτη Ιερεμία, ο οποίος παρέμεινε στην Ιερουσαλήμ, και τον Προφήτη Δανιήλ, ο οποίος επίσης έζησε στη Βαβυλώνα, αλλά σε διαφορετικό πλαίσιο.
Το βιβλίο του Ιεζεκιήλ ακολουθεί μια χρονολογική δομή. Αρχίζει με κρίσεις κατά του Ιούδα και των γύρω εθνών. Στη συνέχεια μεταβαίνει σε μηνύματα ελπίδας και αναγέννησης. Η συγγραφή του επηρέασε τη θεολογία και την εσχατολογία. Οι σκέψεις του για την ατομική ευθύνη και την προσωπική σχέση με τον Θεό διαμόρφωσαν την εβραϊκή και τη χριστιανική σκέψη.

Οι παραδόσεις αποδίδουν στον προφήτη Ιεζεκιήλ διάφορα οράματα και θαύματα, τα οποία καταγράφονται στο ομώνυμο βιβλίο. Ένα από τα πιο διάσημα είναι το όραμα του “ρολογιού του θρόνου” (Merkava). Σε αυτό είδε τέσσερα ζωντανά πλάσματα, τροχούς μέσα σε τροχούς και τη δόξα του Θεού. Ένα άλλο σημαντικό όραμα περιγράφει την κοιλάδα των ξερών οστών. Τα οστά ζωντάνεψαν, συμβολίζοντας την αποκατάσταση του λαού του Ισραήλ. Ο Ιεζεκιήλ είδε επίσης έναν νέο ναό με λεπτομερείς διαστάσεις. Από αυτόν τον Ναό έρεε ένας ποταμός που έφερνε ζωή. Μια άλλη περιγραφή περιγράφει τον Ιεζεκιήλ να τρώει έναν πάπυρο που ήταν γλυκός σαν μέλι, συμβολίζοντας την ενσάρκωση του λόγου του Θεού.

Η μνήμη του Προφήτη Ιεζεκιήλ τιμάται στις 21 Ιουλίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τον τιμά στις 23 Ιουλίου. Σύμφωνα με την εβραϊκή παράδοση, ο τάφος του στην πόλη Αλ Κίφλε στο σημερινό Ιράκ αποτελούσε σημαντικό προσκύνημα για αιώνες. Κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής, αποσπάσματα από το βιβλίο του διαβάζονται στις χριστιανικές λειτουργίες. Ιδιαίτερα δημοφιλές είναι το όραμα των ξερών οστών, το οποίο ερμηνεύεται ως πρόγευση της Ανάστασης. Στη χριστιανική τέχνη, ο Ιεζεκιήλ απεικονίζεται συχνά με τα τέσσερα σύμβολα του τετραμορφικού (άνθρωπος, λιοντάρι, βόδι, αετός). Τα σύμβολα αυτά προέρχονται από το όραμα του άρματος.