Όσιος Χαρίτων ο ομολογητής

Στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ., ο Χαρίτων, γεννημένος στο Ικόνιο της Λυκαονίας, βίωσε τους διωγμούς κατά των Χριστιανών. Το Ικόνιο βρισκόταν στη Λυκαονία της Μικράς Ασίας. Η περίοδος των αυτοκρατόρων Αυρηλιανού (270-275 μ.Χ.), Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.) και Γαλερίου (305-311 μ.Χ.) σημαδεύτηκε από εκτεταμένους διωγμούς κατά των Χριστιανών. Οι αρχές συνέλαβαν τον Χαρίτωνα στο Ικόνιο. Τον υπέβαλαν σε βασανιστήρια λόγω της χριστιανικής του πίστης. Αυτή η ακλόνητη ομολογία του Χριστού του έδωσε τον τίτλο του Ομολογητή.

Μετά την αποφυλάκισή του, γεγονός που συνέβη πιθανώς μετά το Διάταγμα των Μεδιολάνων το 313 μ.Χ. και την άνοδο του Κωνσταντίνου Α’, ο Χαρίτων ταξίδεψε στους Αγίους Τόπους. Επέλεξε την έρημο της Φαράν, βόρεια της Ιερουσαλήμ, ως τόπο εγκατάστασης. Η παράδοση αναφέρει ότι ληστές τον απήγαγαν και τον μετέφεραν σε μια σπηλιά. Στη σπηλιά, ένα φίδι δηλητηρίασε το κρασί των ληστών. Όλοι τους πέθαναν. Ο Χαρίτων βρήκε έναν κρυμμένο θησαυρό μέσα στη σπηλιά. Με αυτά τα χρήματα, ίδρυσε το πρώτο του μοναστήρι, τη Λαύρα της Φαράν.

Αργότερα, ο Χαρίτων ίδρυσε και άλλα μοναστήρια. Μεταξύ αυτών ήταν η Λαύρα του Σουκά, γνωστή και ως Παλαιά Λαύρα, και η Λαύρα της Ιεριχούς, ή αλλιώς του Δούκα. Ο Χαρίτων αναγνωρίζεται ως ένας από τους θεμελιωτές του κοινοβιακού μοναχισμού στην Παλαιστίνη. Η δράση του έθεσε τις βάσεις για την ανάπτυξη του μοναχισμού στην Ιουδαϊκή έρημο.

Πέθανε περίπου το 350 μ.Χ. και ενταφιάστηκε στη Λαύρα της Φαράν. Η συμβολή του στην οργάνωση του μοναχικού βίου στην περιοχή ήταν καθοριστική, διαμορφώνοντας ένα πρότυπο κοινοβιακής ζωής που επηρέασε βαθιά την Ανατολική Εκκλησία.

Η παράδοση μιλά για τη σωτηρία του από τους ληστές στην έρημο της Φαράν. Εκεί, ένα φίδι δηλητηρίασε το κρασί των απαγωγέων του, με αποτέλεσμα τον θάνατό τους και την απελευθέρωσή του. Αναφέρεται η εύρεση ενός θησαυρού στην ίδια σπηλιά. Αυτός ο θησαυρός χρησιμοποιήθηκε για την ίδρυση της Λαύρας της Φαράν.

Στις 28 Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του. Στα μοναστήρια της Ιουδαϊκής ερήμου, εκεί όπου έδρασε, η μορφή του Χαρίτωνα ζωντανεύει μέσα από εικονίσματα και τοιχογραφίες. Σε διάφορες περιοχές, οι πιστοί επισκέπτονται εκκλησίες αφιερωμένες σε αυτόν. Φέρνουν προσφορές και ζητούν την ευλογία του. Σε ιστορικά συνδεδεμένες με τον μοναχισμό περιοχές, διοργανώνονται λιτανείες με την εικόνα του. Η ημέρα της εορτής του, σε αγροτικές περιοχές, σηματοδοτεί την έναρξη της προετοιμασίας για τον χειμώνα.