Όσιος Αγαπητός

Το 527 μ.Χ., η Κωνσταντινούπολη αποτελούσε το κέντρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α’ κυβερνούσε την περίοδο 527-565 μ.Χ. Σε αυτή την περίοδο, ο Αγαπητός εργαζόταν ως προσωπικός ιατρός του αυτοκράτορα. Διατηρούσε αυστηρή ασκητική ζωή. Αυτό συνέβαινε ακόμα και μέσα στην αυτοκρατορική αυλή, μακριά από τις συνηθισμένες ανέσεις.

Ο Αγαπητός καταγόταν από εύπορη οικογένεια. Έλαβε ολοκληρωμένη ιατρική εκπαίδευση. Η ιατρική αποτελούσε ένα επάγγελμα με κύρος στο Βυζάντιο. Η ιατρική του γνώση του εξασφάλισε την εμπιστοσύνη του αυτοκράτορα. Παρά την εγγύτητά του στην εξουσία και τον πλούτο, ακολούθησε μονοπάτι ταπεινότητας και αυταπάρνησης. Χρησιμοποίησε τη θέση του για να βοηθήσει τους άλλους.

Ο Αγαπητός μοίραζε την προσωπική του περιουσία στους άπορους. Επισκεπτόταν τους ασθενείς σε νοσοκομεία και σπίτια. Τους παρείχε ιατρική φροντίδα και πνευματική παρηγοριά. Το παράδειγμά του επηρέασε πολλούς, εντός και εκτός της αυλής. Συχνά συμβούλευε τον αυτοκράτορα σε θέματα φιλανθρωπίας και συμπόνιας, υπενθυμίζοντας τις χριστιανικές αρχές.

Ο Αγαπητός αφιέρωσε τη ζωή του στην υπηρεσία του Θεού, βοηθώντας τους συνανθρώπους του. Πέθανε ειρηνικά στην Κωνσταντινούπολη. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 18 Αυγούστου. Η ζωή του δείχνει ότι η αγιότητα ήταν εφικτή σε κάθε επάγγελμα. Αυτό ίσχυε ακόμα και σε ένα επάγγελμα συνδεδεμένο με την κοσμική εξουσία, όπως αυτό του αυτοκρατορικού ιατρού.

Λαϊκές διηγήσεις του αποδίδουν πολλές ιάσεις. Παραδόσεις αναφέρουν ότι θεράπευε ασθενείς από διάφορες παθήσεις. Θεράπευε ακόμα και περιπτώσεις που οι άλλοι γιατροί είχαν εγκαταλείψει. Επίσης, παραδόσεις λένε για την ικανότητά του να εκδιώκει δαιμόνια. Λένε και για την πρόβλεψη μελλοντικών γεγονότων. Αυτές οι αφηγήσεις αντανακλούν την πίστη του κόσμου στην αγιότητά του και τη θεραπευτική του δύναμη, πέρα από την επιστημονική του γνώση.

Κάθε 18 Αυγούστου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου Αγαπητού. Σε πολλές εκκλησίες που έχουν το όνομά του, γίνονται πανηγυρικές λειτουργίες. Εκεί, ο αέρας γεμίζει με το άρωμα του λιβανιού και το φως των κεριών. Οι πιστοί πηγαίνουν με κεριά και τάματα. Ζητούν ίαση ασθενειών ή ενίσχυση σε δύσκολες καταστάσεις. Όσοι ασχολούνται με την ιατρική επιστήμη, τον θεωρούν προστάτη τους. Σε κάποιες περιοχές, μοιράζουν αρτοκλασίες και ευλογημένα βότανα, ως σύμβολα υγείας και ευφορίας, συνεχίζοντας μια παράδοση αιώνων.