Δανιήλ ο Προφήτης και οι Άγιοι τρεις παίδες

Το 605 π.Χ., ο Ναβουχοδονόσορας Β’, βασιλιάς της Βαβυλώνας, πολιόρκησε και κατέλαβε την Ιερουσαλήμ. Αιχμαλώτισε τους πιο επιφανείς και ικανούς νέους της πόλης. Ανάμεσά τους ήταν ο Δανιήλ και οι τρεις φίλοι του, ο Ανανίας, ο Αζαρίας και ο Μισαήλ. Αυτοί οι νέοι άνδρες επιλέχθηκαν για να υπηρετήσουν στην αυλή του βασιλιά. Υποβλήθηκαν σε εντατική εκπαίδευση στη γλώσσα, τη λογοτεχνία και τις παραδόσεις των Χαλδαίων. Ο σκοπός ήταν να αφομοιωθούν πλήρως στη βαβυλωνιακή κουλτούρα και να γίνουν πιστοί υπηρέτες του Ναβουχοδονόσορα.
Ο Δανιήλ και οι φίλοι του διατήρησαν την πίστη τους στον Θεό του Ισραήλ. Αρνήθηκαν να φάνε από το πλούσιο βασιλικό φαγητό και να πιουν από το κρασί του βασιλιά. Ζήτησαν να τρώνε μόνο λαχανικά και να πίνουν νερό. Μετά από δέκα ημέρες, η εμφάνισή τους ήταν καλύτερη και πιο υγιής από τους άλλους νέους άνδρες. Οι άλλοι έτρωγαν από το βασιλικό τραπέζι. Ο Δανιήλ ξεχώριζε επίσης για την ικανότητά του να ερμηνεύει όνειρα και οράματα. Η ικανότητά του αυτή τον ανέδειξε γρήγορα στην αυλή.
Η πίστη των τριών παιδιών δοκιμάστηκε σκληρά. Ο Ναβουχοδονόσορας έστησε ένα χρυσό άγαλμα και διέταξε όλους να το προσκυνήσουν. Ο Ανανίας, ο Αζαρίας και ο Μισαήλ αρνήθηκαν να υποταχθούν. Δήλωσαν ότι θα λάτρευαν μόνο τον δικό τους Θεό. Ο βασιλιάς, εξοργισμένος, διέταξε να τους ρίξουν σε καμίνι. Το καμίνι θερμάνθηκε επτά φορές περισσότερο από το συνηθισμένο. Οι τρεις νέοι βγήκαν σώοι από τις φλόγες. Μαζί τους εμφανίστηκε και ένας τέταρτος, ο οποίος έμοιαζε με “γιο του Θεού”. Το γεγονός αυτό συγκλόνισε τον Ναβουχοδονόσορα. Αναγνώρισε τη δύναμη του Θεού τους και εξέδωσε διάταγμα που απαγόρευε την προσβολή του Θεού του Ισραήλ.
Αργότερα, ο Προφήτης Δανιήλ αντιμετώπισε τη δική του δίκη στο δικαστήριο του βασιλιά Δαρείου της Περσίας. Ο Δαρείος είχε διαδεχθεί τους Βαβυλώνιους. Οι αντίπαλοι του Δανιήλ τον παγίδευσαν. Τον οδήγησαν να παραβιάσει ένα διάταγμα που απαγόρευε την προσευχή σε οποιονδήποτε θεό ή άνθρωπο εκτός από τον βασιλιά για τριάντα ημέρες. Ο Δανιήλ, πιστός στην πίστη του, προσευχόταν ανοιχτά τρεις φορές την ημέρα. Τον έριξαν στον λάκκο των λεόντων. Το επόμενο πρωί, ο βασιλιάς Δαρείος βρήκε τον Δανιήλ ζωντανό και σώο. Ο Θεός είχε κλείσει το στόμα των λιονταριών. Ο Δαρείος διέταξε να βγάλουν τον Δανιήλ από τον λάκκο. Διέταξε να ρίξουν στη θέση του τους κατηγόρους του. Οι κατήγοροι έγιναν αμέσως κομμάτια. Τα γεγονότα αυτά εδραίωσαν τη φήμη του Δανιήλ ως προφήτη. Ενίσχυσαν την πίστη στον Θεό του Ισραήλ στην περσική αυλή.

Οι Τρεις Παίδες βγήκαν αλώβητοι από το καμίνι της φωτιάς. Η παράδοση αναφέρει ότι ένας άγγελος εμφανίστηκε μέσα στις φλόγες. Τους προστάτεψε. Οι φλόγες έκαψαν μόνο τα δεσμά τους.Ο Προφήτης Δανιήλ σώθηκε από τον λάκκο των λεόντων. Η παράδοση αναφέρει ότι ο Θεός έστειλε έναν άγγελο. Ο άγγελος έκλεισε το στόμα των λεόντων.Ο Δανιήλ ερμήνευσε τα όνειρα του Ναβουχοδονόσορα. Ένα όνειρο αφορούσε ένα άγαλμα με τέσσερα μέρη (χρυσό κεφάλι, αργυρό στήθος, χάλκινη κοιλιά, σιδερένια και πήλινα πόδια). Αυτό προφήτευε την άνοδο και πτώση των μεγάλων αυτοκρατοριών.Ο Δανιήλ ερμήνευσε την επιγραφή "Μανή, Θεκέλ, Φαρές" στον τοίχο. Αυτό συνέβη κατά το συμπόσιο του βασιλιά Βαλτάσαρ. Η επιγραφή προφήτευε την πτώση της Βαβυλώνας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Προφήτη Δανιήλ και των Τριών Παίδων στις 17 Δεκεμβρίου. Την ημέρα αυτή, σε πολλά μέρη, ιδίως στην Ανατολή, τελούνται πανηγυρικές λειτουργίες. Συχνά ψάλλονται ειδικοί ύμνοι που υμνούν το θάρρος και την ακλόνητη πίστη τους. Υπάρχουν παραδόσεις όπου οι πιστοί φέρνουν προσφορές στην εκκλησία, όπως ψωμί και κρασί. Πρόκειται για μια ευχαριστία για την προστασία από τον κίνδυνο. Σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδας, μικρά παιδιά που φέρουν τα ονόματα των παιδιών (Ανανίας, Αζαρίας, Μισαήλ) ή του Δανιήλ λαμβάνουν ευλογίες και μικρά δώρα. Η ιστορία τους διδάσκεται στα κατηχητικά σχολεία. Αποτελεί παράδειγμα ακλόνητης πίστης και αντίστασης στην αδικία, εμπνέοντας τους νέους να παραμείνουν πιστοί στις αρχές τους.