Άγιος Ταράσιος

Ο Ταράσιος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη γύρω στο 730 μ.Χ. Η οικογένειά του ήταν επιφανής. Ο πατέρας του, Γεώργιος, κατείχε υψηλό αξίωμα, πιθανώς πατρίκιο. Έλαβε άριστη μόρφωση, διαπρέποντας στη ρητορική και τη φιλοσοφία. Εισήλθε στην αυτοκρατορική διοίκηση. Υπηρέτησε αρκετούς αυτοκράτορες.
Το 784 μ.Χ., ο Ταράσιος κατείχε τη θέση του πρωτοσακρίτου, δηλαδή του αυτοκρατορικού γραμματέα. Υπηρέτησε την αυτοκράτειρα Ειρήνη των Αθηνών και τον γιο της, Κωνσταντίνο ΣΤ’. Αυτός ο ρόλος τον έφερε στο κέντρο της βυζαντινής πολιτικής ζωής. Το Βυζάντιο αντιμετώπιζε τότε σοβαρές εσωτερικές διαιρέσεις λόγω της εικονομαχίας. Ο πατριαρχικός θρόνος της Κωνσταντινούπολης έμεινε κενός με το θάνατο του Παύλου Δ΄’.
Η αυτοκράτειρα Ειρήνη ήταν εικονομάχος. Αναζήτησε έναν πατριάρχη ικανό να συμφιλιώσει τις αντιμαχόμενες φατρίες και να αποκαταστήσει την ορθοδοξία. Επέλεξε τον Ταράσιο, έναν λαϊκό που ήταν γνωστός για τις διπλωματικές του ικανότητες και τις μετριοπαθείς απόψεις του. Ο Ταράσιος αρχικά αρνήθηκε. Επικαλέστηκε την ιδιότητά του ως λαϊκός και την τεράστια ευθύνη. Έθεσε όρους για την αποδοχή του. Ζήτησε τη σύγκληση Οικουμενικής Συνόδου για την οριστική επίλυση της εικονομαχικής διαμάχης. Ο κλήρος, η Σύγκλητος και ο λαός της Κωνσταντινούπολης υποστήριξαν τον διορισμό του.
Ο Ταράσιος χειροτονήθηκε Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης στις 25 Δεκεμβρίου 784 μ.Χ. Άρχισε αμέσως τις προετοιμασίες για τη Σύνοδο. Ο Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος συγκλήθηκε στη Νίκαια το 787 μ.Χ., υπό την προεδρία του. Η Σύνοδος αυτή καταδίκασε την εικονομαχία και αποκατέστησε επίσημα τη λατρεία των εικόνων. Ο Ταράσιος συνέβαλε καθοριστικά στη σύνταξη των αποφάσεών της και στη διασφάλιση της αποδοχής τους. Η πατριαρχία του διήρκεσε 22 χρόνια. Πέθανε το 806 μ.Χ.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Ταράσιος εφάρμοσε τις αποφάσεις της Συνόδου. Αντιμετώπισε αντιδράσεις από εικονοκλαστικά στοιχεία. Συμμετείχε επίσης σε θεολογικές διαμάχες. Μία από αυτές ήταν με τους μοναχούς της μονής του Στουδίου σχετικά με το διαζύγιο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΣΤ’ και της Μαρίας της Αμνίας. Διατήρησε την κανονική παράδοση, ακόμη και όταν αυτό τον έφερνε σε σύγκρουση με την αυτοκρατορική εξουσία. Πέθανε το 806 μ.Χ. Ενταφιάστηκε στο μοναστήρι που ίδρυσε στον Βόσπορο.

Ιστορικά, δεν έχουν καταγραφεί εκτενώς συγκεκριμένα θαύματα που αποδίδονται στον Ταράσιο κατά τη διάρκεια της ζωής του. Η επιτυχία του στη διαχείριση της εικονομαχικής κρίσης και στη σύγκληση της Ζ&#8217? Οικουμενικής Συνόδου θεωρείται το κύριο επίτευγμά του. Μεταγενέστερες αγιογραφικές πηγές, ωστόσο, αναφέρουν θεραπείες ή επεμβάσεις. Οι αναφορές αυτές αναφέρονται συνήθως σε γεγονότα μετά τον θάνατό του. Αποτελούν μέρος της ευρύτερης αγιογραφικής παράδοσης. Για παράδειγμα, ορισμένες παραδόσεις μιλούν για μεταθανάτιες θεραπείες ασθενών που επισκέφθηκαν τον τάφο του.

Η μνήμη του τιμάται στις 25 Φεβρουαρίου. Πολλές εκκλησίες στην Ελλάδα τελούν ειδική Θεία Λειτουργία. Σε μοναστήρια και ενορίες που φέρουν το όνομά του, την παραμονή της εορτής τελούνται πανηγυρικές αγρυπνίες. Οι πιστοί φέρνουν εικόνες του Αγίου στα σπίτια τους. Ζητούν την προστασία του για την ενότητα της οικογένειας και την αποφυγή των διαιρέσεων.