Άγιος Μαυρίκιος ο μάρτυς

Ο Μαυρίκιος ήταν Ρωμαίος αξιωματικός του 3ου αιώνα μ.Χ. Καταγόταν από τη Θηβαΐδα της Αιγύπτου. Ήταν επικεφαλής της Θηβαϊκής Λεγεώνας, μιας μονάδας χριστιανών στρατιωτών.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός καταδίωκε τους χριστιανούς. Επιδίωξε να ενισχύσει την ενότητα της αυτοκρατορίας αναβιώνοντας τις παραδοσιακές ρωμαϊκές θρησκευτικές πρακτικές. Ο αυτοκράτορας Μαξιμιανός, συνάδελφος του Διοκλητιανού, έστειλε τη Θηβαϊκή Λεγεώνα στη Γαλατία, τη σημερινή Ελβετία. Σκοπός ήταν να καταστείλει μια εξέγερση των Βαγαβιδών. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, η λεγεώνα διατάχθηκε να συμμετάσχει σε θυσίες στους ρωμαϊκούς θεούς. Έπρεπε επίσης να διώξουν τις τοπικές χριστιανικές κοινότητες.
Ο Μαυρίκιος και οι στρατιώτες του αρνήθηκαν να εκτελέσουν τις διαταγές. Δήλωσαν την πίστη τους στον Χριστό. Η άρνηση αυτή θεωρήθηκε ανυπακοή και πρόκληση προς την αυτοκρατορική εξουσία. Η αντίσταση της Θηβαϊκής Λεγεώνας οδήγησε στη μαζική εκτέλεση των μελών της. Ο Μαξιμιανός εξοργίστηκε από την ανυπακοή. Διέταξε την εφαρμογή της δεκάτης: κάθε δέκατος στρατιώτης της λεγεώνας εκτελέστηκε. Οι επιζώντες παρέμειναν ακλόνητοι στην πίστη τους. Η διαταγή δόθηκε ξανά. Η δεκάτη εφαρμόστηκε για δεύτερη φορά. Τελικά, ολόκληρη η λεγεώνα εκτελέστηκε στο Agauino (σημερινό Saint-Maurice-en-Valais) μεταξύ περίπου του 286 και του 305 μ.Χ. Μαζί με τη λεγεώνα εκτελέστηκαν ο Μαυρίκιος και οι αξιωματικοί Exuperius και Candidius.
Το μαρτύριο του Μαυρικίου και των συντρόφων του έγινε σύμβολο αντίστασης και πίστης στην πρώιμη χριστιανική εκκλησία. Η ιστορία τους μεταδόθηκε προφορικά. Αργότερα καταγράφηκε. Η πιο γνωστή αφήγηση προέρχεται από τον Ευγένιο της Λυών τον 5ο αιώνα. Η αφήγηση αυτή γράφτηκε αιώνες μετά τα γεγονότα. Διαμόρφωσε την παράδοση γύρω από τον Μαυρίκιο. Βοήθησε στην καθιέρωσή του ως σημαντικού στρατιωτικού αγίου. Το Agauno έγινε σημαντικό προσκυνηματικό κέντρο. Εκεί ιδρύθηκε το μοναστήρι του Αγίου Μαυρικίου. Το μοναστήρι συνεχίζει την κληρονομιά του.

Οι ιστορίες αναφέρουν τη θαυματουργή δύναμη του Μαυρίκιου. Η επίκλησή του παρείχε θεραπεία σε ασθενείς με ασθένειες. Ειδικά σε όσους υπέφεραν από πολεμικά τραύματα ή ασθένειες που σχετίζονταν με τη στρατιωτική ζωή. Πιστεύεται ότι παρείχε προστασία σε στρατιώτες και πολεμιστές στη μάχη. Τους τόνωνε το ηθικό και τους οδηγούσε στη νίκη. Οι ιστορίες αυτές έχουν μεταφερθεί στο πέρασμα των αιώνων. Αναδεικνύουν το ρόλο του ως προστάτη.

Η μνήμη του Μαυρίκιου τιμάται στις 22 Σεπτεμβρίου. Στο Saint-Maurice της Ελβετίας, όπου μαρτύρησε, τελούνται λειτουργίες και πομπές. Οι κάτοικοι συγκεντρώνονται στον αρχαίο ναό, το μοναστήρι του Μαυρικίου. Συμμετέχουν σε τελετές με ψαλμωδίες και ανάγνωση της συναξάρας του. Πόλεις της Γερμανίας και της Αυστρίας έχουν τον Maurice ως προστάτη τους. Διοργανώνουν παρόμοιες εορταστικές εκδηλώσεις. Στις εκκλησίες, οι εικόνες του αγίου στολίζονται με λουλούδια. Οι πιστοί φέρνουν προσφορές, συχνά στρατιωτικές προσφορές. Πρόκειται για ένδειξη ευγνωμοσύνης και τιμής. Ο Άγιος Λόντσι φυλάσσεται στη Βιέννη. Θεωρείται το δόρυ του Μαυρίκιου. Αποτελεί αντικείμενο σεβασμού.