Άγιος Λέανδρος ο Ισπανός

Ο Λέανδρος γεννήθηκε γύρω στο 540 μ.Χ., πιθανότατα στην Καρθαγένη της βυζαντινής Ισπανίας. Ο πατέρας του, Σεβεριανός, ήταν δούκας. Η μητέρα του, Θεοδώρα, προερχόταν από ευγενή οικογένεια. Η οικογένεια μετακόμισε αργότερα στη Σεβίλλη. Εκεί, ο Λέανδρος και τα αδέλφια του, ο Ισίδωρος, ο Φουλχένσιος και η Φλορεντίνα, έλαβαν εκπαίδευση. Οι τρεις αδελφοί του έγιναν άγιοι, όπως και η αδελφή του. Ο Λέανδρος επέλεξε τη μοναστική ζωή. Έγινε μοναχός. Αργότερα εξελέγη επίσκοπος της Σεβίλλης γύρω στο 579 μ.Χ.
Το Βησιγοτθικό Βασίλειο κυριαρχούσε στην Ισπανία εκείνη την εποχή. Οι Βησιγότθοι ήταν Αρειανοί. Η αίρεση αυτή αρνούνταν την ταυτότητα του Υιού με τον Πατέρα. Ο Λέανδρος αντιμετώπισε έντονες θρησκευτικές συγκρούσεις. Ο βασιλιάς Λεοβίγιλ, ένας αρειανός μονάρχης, προσπάθησε να επιβάλει τον αρειανισμό σε όλη την επικράτειά του. Ο Λέανδρος, ως επίσκοπος, υποστήριζε την ορθόδοξη πίστη (Νίκαιος). Ήταν φίλος του Ερμενεγκίλντο, γιου του Λεοβιγίλντο. Ο Ερμενεγκίλντο ασπάστηκε την Ορθοδοξία, πιθανότατα υπό την επιρροή του Λέανδρου και της συζύγου του, Ινγκουσετίας, μιας Φράγκας πριγκίπισσας.
Η μεταστροφή του Ermenegildo προκάλεσε την οργή του Leovigildo. Ο Λεοβιγίλντε εξόρισε τον Λέανδρο. Ο Λέανδρος πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί συνάντησε τον μελλοντικό Πάπα Γρηγόριο Α΄ τον Μέγα. Η φιλία τους ήταν σημαντική. Ο Λέανδρος επέστρεψε στην Ισπανία. Συνέχισε τον αγώνα του κατά του αρειανισμού. Μετά τον θάνατο του Λεοβίγιλδου το 586 μ.Χ., ο γιος του, ο Ρεκαρέδος, διαδέχθηκε τον θρόνο. Ο Ρεκαρέδος, αρχικά Αρειανός, ασπάστηκε την Ορθοδοξία το 587 μ.Χ. Αυτή η μεταστροφή άλλαξε την πορεία της Ισπανίας. Ο Λέανδρος συνέβαλε στην εξέλιξη αυτή.
Ο Λέανδρος προήδρευσε της Τρίτης Συνόδου του Τολέδο το 589 μ.Χ. Η σύνοδος αυτή καθιέρωσε την Ορθοδοξία ως κρατική θρησκεία των Βησιγότθων. Ο Λέανδρος εκφώνησε την εναρκτήρια ομιλία. Συνέβαλε στη σύνταξη των κανονισμών του Συμβουλίου. Το Συμβούλιο καταδίκασε τον αρειανισμό. Καθιέρωσε επίσης την προσθήκη του Filioque στο Σύμβολο της Νικαίας-Κωνσταντινουπολίτικης Πίστεως στην Ισπανία. Το ζήτημα αυτό προκάλεσε αργότερα προστριβές μεταξύ της Ανατολικής και της Δυτικής Εκκλησίας. Ο Λέανδρος συνέχισε να εργάζεται για την εδραίωση της Εκκλησίας στην Ισπανία. Πέθανε γύρω στο 600 μ.Χ.

Οι ιστορικές πηγές δεν αναφέρουν θαύματα που αποδίδονται στον Άγιο Λέανδρο με την κλασική έννοια. Η φήμη του βασίζεται στο πνευματικό και πολιτικό του έργο. Η μεταστροφή του Βησιγοτθικού Βασιλείου από τον Αρειανισμό στην Ορθοδοξία θεωρήθηκε από τους συγχρόνους του ως “θαύμα” της θείας χάρης. Η Εκκλησία αργότερα απέδωσε το επίτευγμα αυτό στην επιμονή και τη σοφία του Λέανδρου. Ο Πάπας Γρηγόριος ο Μέγας τον επαίνεσε για το επίτευγμα αυτό.

Στη Σεβίλλη, όπου ο Άγιος Λέανδρος ήταν επίσκοπος, η μνήμη του τιμάται με ευλάβεια. Κάθε χρόνο, στις 13 Μαρτίου, την ημέρα της γιορτής του, τελείται πανηγυρική λειτουργία στον καθεδρικό ναό της Σεβίλλης. Οι πιστοί τιμούν τον άγιο για τη συμβολή του στην ιστορία της πόλης και της Ισπανίας. Κληρικοί και λόγιοι εκφωνούν λόγους που αναδεικνύουν τη συμβολή του στην πνευματική και πολιτική ζωή της εποχής του. Δεν υπάρχουν γνωστές λαϊκές παραδόσεις με έντονα τελετουργικά στοιχεία ή ιδιαίτερα έθιμα που να σχετίζονται άμεσα με τον Άγιο Λέανδρο, εκτός από τον εκκλησιαστικό εορτασμό και την ακαδημαϊκή αναγνώριση του έργου του.