Άγιος Κωνστάντιος ο Ρώσος εν Κωνσταντινούπολη

Η Κωνσταντινούπολη τέθηκε υπό οθωμανική διοίκηση το 1743. Εκείνη την εποχή, πολλοί χριστιανοί από διάφορες περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και από το εξωτερικό ζούσαν στην πόλη. Ο Κωνσταντίνος, με καταγωγή από τη Ρωσία, βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Οι πηγές τον περιγράφουν ως έναν άνθρωπο βαθιάς πίστης. Το ακριβές ιστορικό της παρουσίας του στην πόλη δεν είναι απολύτως σαφές, αλλά η παρουσία Ρώσων εμπόρων και προσκυνητών ήταν συχνή. Ο Κωνσταντίνος ασκούσε την ορθόδοξη πίστη του. Το περιβάλλον στην πόλη απαιτούσε προσοχή στις σχέσεις μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων, καθώς οι εντάσεις ήταν συχνές.
Οι συνθήκες της σύλληψής του σχετίζονταν με την κατηγορία του προσηλυτισμού. Κατηγορήθηκε είτε για ψευδή αποστασία από το Ισλάμ είτε για απόπειρα προσηλυτισμού μουσουλμάνων. Ο οθωμανικός νόμος τιμωρούσε αυστηρά την αποστασία από το Ισλάμ και τον προσηλυτισμό των μουσουλμάνων. Ο Κωνσταντίνος συνελήφθη και οδηγήθηκε ενώπιον των οθωμανικών αρχών. Του ζητήθηκε να αποκηρύξει τον Χριστό και να ασπαστεί το Ισλάμ.
Ο Κωνσταντίνος αρνήθηκε να προσηλυτιστεί. Δεν υπέκυψε στις πιέσεις. Υπέστη επίσης βασανιστήρια. Οι πηγές της εποχής καταγράφουν την αταλάντευτη άρνησή του. Η άρνησή του θεωρήθηκε πρόκληση από τις οθωμανικές αρχές. Οι αρχές αποφάσισαν να τον εκτελέσουν.
Στις 21 Ιουλίου 1743, ο Κωνσταντίνος εκτελέστηκε με αποκεφαλισμό στην Κωνσταντινούπολη. Ο θάνατός του καταγράφηκε από τη χριστιανική κοινότητα. Το σώμα του αρχικά ρίχτηκε στη θάλασσα, σύμφωνα με την πρακτική της εποχής για τους εκτελεσμένους χριστιανούς, αλλά αργότερα ανασύρθηκε από πιστούς. Τα λείψανά του φυλάσσονταν ευλαβικά από τους χριστιανούς της πόλης. Η μνήμη του τιμάται ως νεομάρτυρας της Ορθοδοξίας.

Σύμφωνα με την παράδοση, μετά τον αποκεφαλισμό του, το σώμα του, αν και ρίχτηκε στη θάλασσα, βρέθηκε από τους χριστιανούς άθικτο και ευωδιαστό. Οι πιστοί διηγούνται περιπτώσεις θεραπείας ασθενειών μετά από προσευχή στον Άγιο Κωνσταντίνο, ιδίως σε περιπτώσεις ψυχικών ασθενειών.

Κάθε χρόνο στις 21 Ιουλίου, η μνήμη του Αγίου Κωνσταντίνου τιμάται με ειδικές λειτουργίες στις εκκλησίες που φέρουν το όνομά του, κυρίως στην Ελλάδα και σε ορισμένες ορθόδοξες κοινότητες της διασποράς. Οι πιστοί φέρνουν εικόνες του Αγίου και ανάβουν κεριά, ζητώντας την ευλογία του. Σε ορισμένες περιοχές, κυρίως σε νησιά, η ημέρα αυτή συνδέεται με τη θάλασσα και γίνονται μικρές λιτανείες στις ακτές, σε ανάμνηση της ανάσυρσης του σώματός του. Η ατμόσφαιρα είναι κατανυκτική, με τον ήχο των ψαλμών να γεμίζει τον αέρα και τη μυρωδιά του θυμιάματος να αναμειγνύεται με τη θαλάσσια αύρα.