Άγιος Κοδράτος ο μάρτυρας

Τον 3ο αιώνα μ.Χ., ο Κοδράτος δραστηριοποιήθηκε στην Κόρινθο. Η περίοδος αυτή σημαδεύτηκε από έντονο διωγμό κατά των χριστιανών στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Οι ιστορικές πηγές τοποθετούν τις δραστηριότητές του στην Κόρινθο κατά τη διάρκεια της βασιλείας των αυτοκρατόρων Δέκιου (249-251 μ.Χ.) ή Βαλεριανού (253-260 μ.Χ.). Η Κόρινθος ήταν μια σημαντική πόλη-λιμάνι με πλούσιο εμπορικό και πολιτιστικό παρελθόν. Ο χριστιανισμός είχε βαθιές ρίζες εκεί από την εποχή του Αποστόλου Παύλου.
Ο Κόδρατος καταγόταν από επιφανείς οικογένειες της Κορίνθου. Από νεαρή ηλικία ανατράφηκε με τις αρχές του χριστιανισμού. Η παράδοση αναφέρει ότι σπούδασε ιατρική, γεγονός που του επέτρεψε να προσφέρει βοήθεια στους πάσχοντες και να διαδώσει το Ευαγγέλιο. Η φήμη του ως θεραπευτή και δασκάλου διαδόθηκε γρήγορα σε όλη την περιοχή.
Κατά τη διάρκεια των διωγμών, ο Κοδράτος συνελήφθη μαζί με πολλούς άλλους χριστιανούς. Μαζί του συνελήφθησαν οι μαθητές του, ο Κυπριανός, ο Διονύσιος, ο Παύλος, ο Ανέκτος και ο Κρέσκος, καθώς και ηγέτες της τοπικής εκκλησίας. Ο έπαρχος της Κορίνθου, Ιάσων ή Δέκιος, προσπάθησε να τους αναγκάσει να αρνηθούν την πίστη τους με βασανιστήρια. Ο Κοδράτος και οι σύντροφοί του έδειξαν ακλόνητη πίστη.
Μετά από σκληρά βασανιστήρια, ο Κόδρατος και οι σύντροφοί του οδηγήθηκαν σε μια απομακρυσμένη περιοχή κοντά στην Κόρινθο, όπου αποκεφαλίστηκαν. Η μνήμη τους τιμάται στις 10 Μαρτίου. Ο τόπος του μαρτυρίου τους έγινε τόπος προσκυνήματος. Τα λείψανά τους μεταφέρθηκαν αργότερα σε διάφορες περιοχές, ενισχύοντας έτσι τη διάδοση της λατρείας τους.

Οι παραδόσεις λένε ότι ο Κοδράτος θεράπευε ασθένειες με την προσευχή και την πίστη, ακόμη και πριν από το μαρτύριό του. Μετά το θάνατό του, οι πιστοί ανέφεραν θεραπείες σε όσους επικαλούνταν το όνομά του. Συγκεκριμένα, ανέφεραν θεραπείες σε ασθένειες που σχετίζονταν με την ψυχική υγεία και την απελπισία.

Κάθε 10η Μαρτίου, στην Κόρινθο, η τοπική Εκκλησία διοργανώνει πανηγυρική Θεία Λειτουργία προς τιμήν του Αγίου Κοδράτου και όσων μαρτύρησαν μαζί του. Συχνά, πραγματοποιούνται λιτανείες της εικόνας του στις τοπικές εκκλησίες. Παλαιότερα, οι πιστοί έφερναν στην εκκλησία μικρά πήλινα αγγεία με λάδι, το οποίο ευλογούσαν και χρησιμοποιούσαν για να αλείφουν τους αρρώστους ως μέσο θεραπείας και ευλογίας. Ορισμένα μοναστήρια στην Ελλάδα και την Κύπρο, που φέρουν το όνομά του, γιορτάζουν με μεγάλη λαμπρότητα, προσφέροντας παραδοσιακά εδέσματα στους προσκυνητές.