Άγιος Ευδόξιος

Στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ., η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία βίωνε έντονες θρησκευτικές και ιδεολογικές συγκρούσεις. Ο χριστιανισμός είχε ήδη αποκτήσει σημαντική δύναμη. Ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός ξεκίνησε τότε έναν από τους πιο βίαιους διωγμούς κατά των χριστιανών. Ο Ευδόξιος, ένας στρατιωτικός αξιωματούχος, βρέθηκε αντιμέτωπος με την κατάσταση αυτή. Πιθανότατα υπηρετούσε στην περιοχή της Μικρής Αρμενίας, κοντά στην πόλη της Μελιτηνής.
Ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού, ο Ευδόξιος όφειλε να υπηρετεί την αυτοκρατορία και τους θεούς της. Η πίστη του στον Χριστό ήταν ακλόνητη. Η πολιτική του Διοκλητιανού απαιτούσε από όλους τους πολίτες, ιδίως τους στρατιωτικούς, να προσφέρουν θυσίες στα ειδωλολατρικά είδωλα. Αυτή η απαίτηση έφερε τον Ευδόξιο σε άμεση σύγκρουση με τις αρχές.
Οι εντολές του Διοκλητιανού ήταν σαφείς: είτε να απαρνηθούν την πίστη τους είτε να αντιμετωπίσουν σκληρά βασανιστήρια και θάνατο. Ο Ευδόξιος, μαζί με τους συντρόφους του Ζήνωνα, Μακάριο και Ρωμύλο, αρνήθηκαν να υποταχθούν. Συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν ενώπιον των τοπικών αρχόντων. Εκεί, παρά τις απειλές και τα φρικτά βασανιστήρια που υπέστησαν, παρέμειναν σταθεροί στην ομολογία τους.
Η αντίστασή τους στην πίεση και τη βία εξόργισε τους διώκτες τους. Ο Ευδόξιος και οι σύντροφοί του μαρτύρησαν για την πίστη τους, πιθανότατα με αποκεφαλισμό, γύρω στο 311 μ.Χ. Οι χριστιανοί της εποχής κράτησαν ζωντανή τη μνήμη τους, βλέποντας στο μαρτύριό τους ένα παράδειγμα ακλόνητης πίστης.

Οι παραδόσεις λένε ότι μετά το θάνατό του, το σώμα του Ευδόξιου ανέδιδε ένα ευωδιαστό άρωμα. Αφηγήσεις της εποχής αναφέρουν επίσης θεραπείες ασθενών που επισκέφθηκαν τον τάφο του.

Η μνήμη του Αγίου Ευδόξιου γιορτάζεται στις 6 Σεπτεμβρίου. Σε ορισμένες περιοχές, ιδίως στην Ανατολή, τελούνται λειτουργίες και λιτανείες. Οι πιστοί φέρνουν προσφορές και ανάβουν κεριά, ζητώντας την προστασία του.