Άγιος Διομήδης ο μάρτυς

Στα τέλη του 3ου και στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ., η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία βίωνε έντονο διωγμό κατά των Χριστιανών, ιδίως υπό τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό. Ο Διομήδης καταγόταν από την Ταρσό της Κιλικίας, σημαντικό κέντρο φιλοσοφίας και ιατρικής εκείνη την εποχή. Ήταν γιατρός και ασκούσε το επάγγελμά του με φιλανθρωπικό τρόπο, συνδυάζοντας τις ιατρικές γνώσεις με τη χριστιανική του πίστη. Αργότερα μετακόμισε στη Νίκαια της Βιθυνίας, όπου συνέχισε να θεραπεύει τους ασθενείς και να διαδίδει τον χριστιανισμό.
Η φήμη του Διομήδη ως γιατρού και οι χριστιανικές του δραστηριότητες έγιναν γνωστές στις ρωμαϊκές αρχές. Η αυτοκρατορική πολιτική απαιτούσε τη λατρεία των ειδώλων και την αναγνώριση του αυτοκράτορα ως θεού, μια πρακτική που οι χριστιανοί αρνούνταν να δεχτούν. Ο Διομήδης, πιστός στην πίστη του, αρνήθηκε να θυσιάσει στα ρωμαϊκά είδωλα. Η άρνησή του τον έκανε στόχο των διωκτών.
Οι αυτοκρατορικές αρχές διέταξαν τη σύλληψή του. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ενώ οι στρατιώτες τον αναζητούσαν, ο Διομήδης έφυγε από τη Νίκαια για την πατρίδα του. Καθ’ οδόν, κοντά στην πόλη της Σκυθίας, αρρώστησε και πέθανε. Οι στρατιώτες τον βρήκαν νεκρό και του έκοψαν το κεφάλι. Το παρουσίασαν στον αυτοκράτορα ως απόδειξη ότι η διαταγή είχε εκτελεστεί.
Η πράξη των στρατιωτών, ο αποκεφαλισμός ενός νεκρού, δείχνει τη σκληρότητα του διωγμού και την προσπάθεια των αρχών να επιβάλουν την αυτοκρατορική εξουσία. Οι χριστιανοί έθαψαν το σώμα του Διομήδη και έκτοτε η μνήμη του τιμάται ως μάρτυρας της πίστης. Η ιστορία του Διομήδη εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο του διωγμού των χριστιανών. Οι διωγμοί αυτοί, αν και σκληροί, συνέβαλαν στην εδραίωση του χριστιανισμού στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Οι παραδόσεις αναφέρουν ότι μετά τον αποκεφαλισμό του, οι στρατιώτες που μετέφεραν την κεφαλή του Διομήδη τυφλώθηκαν. Η όρασή τους αποκαταστάθηκε όταν επέστρεψαν την κεφαλή στο σώμα του αγίου.Λέγεται επίσης ότι το σώμα του Διομήδη έγινε τόσο βαρύ μετά τον θάνατό του, που οι στρατιώτες δεν μπορούσαν να το μετακινήσουν.

Η μνήμη του Αγίου Διομήδη τιμάται στις 16 Αυγούστου. Σε ορισμένες περιοχές, ιδιαίτερα στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, τελούνται πανηγυρικές Θείες Λειτουργίες.Σε μικρές κοινότητες, οι κάτοικοι φέρνουν βότανα και αγιασμένο νερό στην εκκλησία, με την πεποίθηση ότι ο Άγιος Διομήδης ευλογεί αυτά τα αντικείμενα για θεραπευτικούς σκοπούς.Σε κάποιες περιοχές, οι πιστοί, ειδικά όσοι πάσχουν από οφθαλμικές παθήσεις, επισκέπτονται εκκλησίες αφιερωμένες στον άγιο. Εκεί ζητούν την ίασή τους, αφήνοντας συχνά τάματα σε σχήμα ματιού.