Άγιοι Ζηνόβιος και Ζηνοβία οι αδελφοί

Ο Ζηνόβιος και η Ζηνοβία έζησαν στις Αιγές της Κιλικίας, μια πόλη της Μικράς Ασίας, στα τέλη του 3ου και στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. Η εποχή τους σημαδεύτηκε από τον μεγάλο διωγμό των Χριστιανών υπό τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό. Ο Ζηνόβιος ασκούσε την ιατρική. Προσέφερε τις υπηρεσίες του σε πολλούς ασθενείς, συχνά χωρίς αμοιβή. Η ικανότητά του στη θεραπεία και η ανιδιοτέλειά του έγιναν γνωστά σε ολόκληρη την περιοχή.
Η Ζηνοβία, η αδελφή του, ήταν επίσης γιατρός. Βοηθούσε τον Ζηνοβία στο έργο του. Μαζί φρόντιζαν τους αρρώστους και τους φτωχούς, παρέχοντας ιατρική βοήθεια και υποστήριξη. Οι ενέργειές τους έπεισαν πολλούς κατοίκους της περιοχής να ασπαστούν τη χριστιανική πίστη. Ο Ζηνόβιος, λόγω της αφοσίωσης και της δέσμευσής του στην κοινότητα, διορίστηκε επίσκοπος των Αιγών.
Ως επίσκοπος, ο Ζηνόβιος συνέχισε το φιλανθρωπικό του έργο και την υποστήριξη του ποιμνίου του. Η Ζηνοβία παρέμεινε στο πλευρό του, ενισχύοντας την αποστολή του. Οι διωγμοί του Διοκλητιανού εντάθηκαν και οι Χριστιανοί αντιμετώπισαν σκληρές δοκιμασίες. Ο Λυσίας, κυβερνήτης της Κιλικίας, ήταν γνωστός για τη σκληρότητά του απέναντι στους Χριστιανούς.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Ζηνόβιος και η Ζηνοβία συνελήφθησαν. Αρνήθηκαν να αποκηρύξουν τη χριστιανική τους πίστη, παρά τις απειλές και τα βασανιστήρια. Τους μαστίγωσαν, τους κρέμασαν σε δέντρα και τους βασάνισαν με φωτιά. Η παράδοση λέει ότι τα άγρια ζώα αρνήθηκαν να τους βλάψουν. Τελικά, αποκεφαλίστηκαν στις 30 Οκτωβρίου, ημέρα μνήμης της μνήμης τους.

Η παράδοση λέει ότι ο Ζηνόβιος θεράπευε τους αρρώστους με την προσευχή του και εφάρμοζε τις ιατρικές του γνώσεις.
Κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων τους, τα άγρια ζώα, στα οποία τους έριχναν, δεν τους επιτέθηκαν αλλά παρέμειναν ήρεμοι.
Επίσης, η φωτιά δεν τους έκαψε, αφήνοντάς τους ανέγγιχτους.

Στις 30 Οκτωβρίου, την ημέρα της μνήμης τους, πολλές εκκλησίες διοργανώνουν ειδική λειτουργία. Οι πιστοί που υποφέρουν από ασθένειες ή έχουν άρρωστους συγγενείς φέρνουν τάματα ή προσεύχονται για θεραπεία. Σε ορισμένες περιοχές, ιδίως όπου υπάρχουν εκκλησίες αφιερωμένες σε αυτούς, διανέμονται μικρά κεντήματα ή εικόνες των αγίων. Συνηθίζεται επίσης να προσφέρεται ψωμί και ευλογίες με την ελπίδα της θεραπείας.