Αγία Πουλχερία η παρθένος

Το 414 μ.Χ., στην Κωνσταντινούπολη, η Πουλχερία, κόρη του αυτοκράτορα Αρκαδίου, ανακηρύχθηκε Αυγούστα. Ήταν τότε δεκαπέντε ετών. Η ανακήρυξη αυτή την έθεσε στο τιμόνι της ανατολικής αυτοκρατορίας, καθώς ανέλαβε την κηδεμονία του ανήλικου αδελφού της, Θεοδοσίου Β’. Η Πουλχερία είχε νωρίτερα, το 413 μ.Χ., δώσει όρκο παρθενίας, μαζί με τις αδελφές της, την Αρκαδία και τη Μαρίνα. Η απόφαση αυτή σφράγισε την προσωπική της ζωή και επηρέασε την πολιτική της σταδιοδρομία.
Η Πουλχερία άσκησε σημαντική επιρροή στον αδελφό της, Θεοδόσιο Β΄. Τον εκπαίδευσε στην ελληνορωμαϊκή παράδοση και στη χριστιανική πίστη. Ο Θεοδόσιος Β’ εξελίχθηκε σε έναν ευσεβή αλλά συχνά αναποφάσιστο ηγεμόνα. Η Pulcheria διαχειριζόταν αποφασιστικά τις κρατικές υποθέσεις. Η αυλή της Κωνσταντινούπολης απέκτησε αυστηρότερο χαρακτήρα χάρη σε αυτήν. Η Πουλχερία φρόντισε για την ανέγερση πολλών εκκλησιών και φιλανθρωπικών ιδρυμάτων στην πρωτεύουσα.
Μετά τον γάμο του Θεοδοσίου Β’ με την Ευδοκία το 421 μ.Χ., η επιρροή της Πουλχερίας μειώθηκε προσωρινά. Η Ευδοκία, υποστηριζόμενη από τον ευνούχο Χρύσαφο, προσπάθησε να την αντικαταστήσει. Η Πουλχερία ανέκτησε πλήρως την εξουσία της μετά την αποχώρηση της Ευδοκίας στην Ιερουσαλήμ και την εκτέλεση του Χρυσάφιου. Αυτή η περίοδος έδειξε την πολιτική της οξυδέρκεια και την ικανότητά της να διαχειρίζεται τις εσωτερικές συγκρούσεις της αυλής.
Το 450 μ.Χ., ο Θεοδόσιος Β΄ πέθανε χωρίς να αφήσει αρσενικό διάδοχο. Η Πουλχερία παντρεύτηκε τον στρατηγό Μαρκιανό για να εξασφαλίσει μια ομαλή διαδοχή και να αποφύγει την πολιτική αστάθεια. Ο γάμος αυτός ήταν μόνο κατ’ όνομα, καθώς η Πουλχερία διατήρησε τον όρκο παρθενίας της. Ο Μαρκιανός ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας. Μαζί αντιμετώπισαν τις προκλήσεις της εποχής, όπως οι επιδρομές των Ούννων. Η Πουλχερία διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην Κ&#8217- Η Πουλχερία διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Εφέσου (431) και στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Εφέσου (431). Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας (451), υπερασπιζόμενος σθεναρά την ορθόδοξη πίστη ενάντια στις αιρέσεις του Νεστοριανισμού και του Μονοφυσιτισμού. Η Πουλχερία πέθανε το 453 μ.Χ.

Η παράδοση λέει ότι η Πουλχερία, μέσω της πίστης της, βοήθησε στην εύρεση των λειψάνων του Ιωάννη Χρυσοστόμου. Λέγεται επίσης ότι χάρη στις προσευχές της, η Κωνσταντινούπολη σώθηκε από διάφορες επιδημίες και φυσικές καταστροφές. Τα περιστατικά αυτά ενίσχυσαν τη λαϊκή πίστη στην αγιότητά της.

Στην Κωνσταντινούπολη, πριν από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, η μνήμη της Πουλχερίας εορτάστηκε με λαμπρές τελετές. Σήμερα, σε ορισμένες ορθόδοξες κοινότητες, ιδίως σε μοναστήρια, ψάλλονται ειδικές ακολουθίες στη μνήμη της. Οι πιστοί συχνά επικαλούνται την αγία για προστασία από δογματικά σφάλματα και για ενίσχυση της πίστης τους. Στις εικόνες, η Πουλχερία απεικονίζεται συχνά με αυτοκρατορικά ενδύματα, κρατώντας σταυρό ή ομοίωμα εκκλησίας. Αυτό συμβολίζει τον ρόλο της στην οικοδόμηση ναών και στην υπεράσπιση της πίστης.