Αγία Απολλωνία η παρθένος

Η Αλεξάνδρεια, το 249 μ.Χ., ήταν μια μεγάλη πόλη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Εκείνη την εποχή, οι Χριστιανοί ζούσαν υπό συνεχή απειλή. Ο αυτοκράτορας Δέκιος είχε εκδώσει ένα διάταγμα. Το διάταγμα αυτό ζητούσε από όλους τους πολίτες να κάνουν θυσίες στους ρωμαϊκούς θεούς. Όποιος αρνιόταν θεωρούνταν εχθρός του κράτους. Έτσι ξεκίνησε ένας σκληρός διωγμός, που στοχοποιούσε τους Χριστιανούς που επέμεναν στην πίστη τους.
Οι αρχές της Αλεξάνδρειας εφάρμοσαν το διάταγμα με μεγάλη βία. Ο χριστιανικός πληθυσμός βρέθηκε στο στόχαστρο του πλήθους και των ηγεμόνων. Πολλοί χριστιανοί συνελήφθησαν. Βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν επειδή αρνήθηκαν να αποκηρύξουν τον Χριστό. Η πόλη έγινε τόπος καθημερινών συλλήψεων και εκτελέσεων.
Σε αυτή την κατάσταση συνελήφθη η Απολλωνία, μια γυναίκα μεγάλης ηλικίας. Οι διώκτες της, ένας εξαγριωμένος όχλος, τη βασάνισαν. Σύμφωνα με την “Εκκλησιαστική Ιστορία” του Ευσεβίου Καισαρείας, της έσπασαν όλα τα δόντια με πέτρες. Στη συνέχεια τα έβγαλαν ένα προς ένα με τανάλιες. Η Απολλωνία δεν λύγισε. Αρνήθηκε να βλασφημήσει ή να αρνηθεί την πίστη της.
Οι βασανιστές της την απείλησαν με θάνατο στην πυρά. Της έδωσαν μια επιλογή: να αρνηθεί τον Χριστό ή να καεί ζωντανή. Η Απολλωνία ζήτησε λίγο χρόνο. Μόλις της το επέτρεψαν, πήδηξε η ίδια στις φλόγες. Έτσι ολοκλήρωσε το μαρτύριό της. Η πράξη της, όπως καταγράφηκε από τους συγχρόνους της, την κατέστησε σύμβολο της χριστιανικής αντοχής. Η ιστορία της διατηρήθηκε ζωντανή στις πρώτες χριστιανικές κοινότητες.

Δεν υπάρχουν ιστορικές αναφορές για θαύματα που έκανε η Αγία Απολλωνία κατά τη διάρκεια της ζωής της. Ωστόσο, μετά το θάνατό της, αναπτύχθηκε η λαϊκή πεποίθηση ότι η επίκληση του ονόματός της μπορούσε να απαλύνει τον πονόδοντο. Η παράδοση αυτή την καθιέρωσε ως προστάτιδα όσων πάσχουν από οδοντικές παθήσεις.

Η Εκκλησία γιορτάζει την Αγία Απολλωνία κάθε χρόνο στις 9 Φεβρουαρίου. Σε πολλές χριστιανικές κοινότητες, ιδίως σε εκείνες με πιστούς που έχουν προβλήματα με τα δόντια τους, γίνονται ειδικές λειτουργίες και προσευχές. Στις εικόνες της Αγίας, συχνά την βλέπουμε να κρατάει μια τανάλια με ένα δόντι. Το αντικείμενο αυτό αποτελεί υπενθύμιση του μαρτυρίου της. Στο παρελθόν, ήταν σύνηθες οι άνθρωποι με πονόδοντο να φορούν ένα μικρό φυλαχτό με την εικόνα της αγίας ή να προσεύχονται σε αυτήν για ανακούφιση.