Αγία Αγάθη η μάρτυς

Τον 3ο αιώνα μ.Χ., η Κατάνια της Σικελίας βρισκόταν υπό ρωμαϊκή κυριαρχία, μια εποχή έντονων διωγμών κατά των χριστιανών. Η Αγάθη γεννήθηκε εκεί από οικογένεια ευγενών. Από νεαρή ηλικία αφιέρωσε τη ζωή της στον Χριστό, δίνοντας όρκο αγνότητας. Η ομορφιά και η ευσέβειά της την οδήγησαν σε μαρτυρικό τέλος, καθώς οι αρχές της εποχής δοκίμασαν σκληρά την πίστη της.
Το 251 μ.Χ., στην Κατάνια, ο Ρωμαίος ύπατος Κιντίνος επιθυμούσε την Αγάθη. Εκείνη την εποχή οι διωγμοί του αυτοκράτορα Δέκιου βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη. Η Αγάθη απέρριψε τις προτάσεις του, δηλώνοντας την αφοσίωσή της στον Χριστό. Η άρνησή της εξόργισε τον Κουίντιαν. Εκμεταλλευόμενος την εξουσία του, διέταξε τη σύλληψή της και την υπέβαλε σε βασανιστήρια προκειμένου να την αναγκάσει να αποκηρύξει την πίστη της.
Ο Κιντιάν, προσπαθώντας να κάμψει το πνεύμα της, την παρέδωσε στην Αφροδισία, μια γυναίκα που διατηρούσε οίκο ανοχής. Ήλπιζε ότι η Αγκάθα θα υπέκυπτε. Όμως η Αγκάθα διατήρησε την αγνότητά της και η πίστη της παρέμεινε ακλόνητη. Αυτή η αποτυχία εξόργισε ακόμη περισσότερο τον Κιντιανό. Διέταξε να την υποβάλουν σε φρικτά βασανιστήρια. Τη μαστίγωσε, την έκαψε με πυρακτωμένες λαβίδες και, σε μια ιδιαίτερα βάναυση πράξη, της έκοψε τα στήθη. Παρ’ όλα αυτά, η Αγάθη παρέμεινε ακλόνητη στην πίστη της, εμπνέοντας με το παράδειγμά της.
Μετά τα βασανιστήρια, η Αγκάθα οδηγήθηκε και πάλι στη φυλακή. Εκεί, σύμφωνα με την παράδοση, την επισκέφθηκε ο Απόστολος Πέτρος και θεράπευσε τις πληγές της. Η Κιντίνα παρέμεινε ανυποχώρητη. Διέταξε να την κυλήσουν πάνω σε καυτά κάρβουνα και θραύσματα αγγείων. Ενώ υπέμενε αυτό το βασανιστήριο, ένας ισχυρός σεισμός συγκλόνισε την Κατάνια, προκαλώντας πανικό και διαμαρτυρίες στους κατοίκους. Ο φόβος του πλήθους ανάγκασε τον Κιντιανό να σταματήσει τα βασανιστήρια. Λίγο αργότερα, η Αγάθη άφησε την τελευταία της πνοή στη φυλακή, γύρω στο 251 μ.Χ., και έγινε σύμβολο της αντοχής και της πίστης.

Η παράδοση αποδίδει αρκετά θαύματα στην Αγία Αγάθη, ενισχύοντας τη φήμη της ως προστάτιδας. Το πιο διάσημο συνδέεται με την προστασία της Κατάνιας από τις εκρήξεις της Αίτνας. Ένα χρόνο μετά το θάνατό της, όταν η Αίτνα εξερράγη απειλώντας την πόλη, οι κάτοικοι πήραν το πέπλο της από τον τάφο της και το έφεραν μπροστά στη ροή της λάβας. Η λάβα, σύμφωνα με τις ιστορίες, σταμάτησε. Άλλα θαύματα περιλαμβάνουν την εμφάνιση του Αποστόλου Πέτρου στη φυλακή για να γιατρέψει τις πληγές της και τον σεισμό που έγινε κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων, ο οποίος ανάγκασε τους βασανιστές να σταματήσουν.

Κάθε χρόνο στις 5 Φεβρουαρίου, η Κατάνια ζωντανεύει με εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν της Αγίας Αγάθης, οι οποίες διαρκούν αρκετές ημέρες. Το αποκορύφωμα είναι η περιφορά των λειψάνων της, γνωστή ως “fercolo”. Πρόκειται για ένα τεράστιο ασημένιο άρμα, το οποίο χιλιάδες πιστοί μεταφέρουν στους δρόμους της πόλης, εν μέσω πλήθους κεριών και ψαλμωδίας. Οι κάτοικοι φορούν λευκά ενδύματα, μια παράδοση που συμβολίζει την αγνότητα του Αγίου. Στα τοπικά ζαχαροπλαστεία, τα “Minne di Sant’Agata”, μικρά γλυκά σε σχήμα στήθους γεμισμένα με ρικότα και γαρνιρισμένα με ζαχαρωμένα κεράσια, φτιάχνονται σε ανάμνηση του μαρτυρίου της. Κόκκινα λουλούδια και κόκκινα άμφια κυριαρχούν στις εκκλησίες, τιμώντας το αίμα της μάρτυρος.